قصر انیمه

و می رسیم به بررسی شخصیت های اصلی کار، نقطه ضعف هر کدوم کجا بود؟؟

اما، دختری که نمی تونستیم عاشقش نباشیم! هرچند که تنها ویژگی مشترک امای فصل دوم با امای سابق همون مهربونی بود.دیگه خبری از جنگندگی و استراتژی های هوشمندانه نبود... مثلا بعد از آشنا شدن با شیاطین، اون خیلی زود سونجو و موجیکا رو به عنوان دوستان خودش می پذیره ولی با توجه به هوش بالای اما قطعا باید این موضوع زمان بیشتری ببره! یا یکی دیگه از سکانس ها که شام خوردن بچه ها در خونه ی مینروا بود و اینجا دوتاشون به قید قرعه می خواستن غذای جدید و ناشناخته رو امتحان کنند که مسموم نباشه... و اما هیچ چیز نمی گفت!! امای همیشگی که نمی تونست گریه کردن کسی رو ببینه چطور می ذاشت خانوادش در معرض خطر مرگ قرار بگیرن؟؟ چرا با اون همه هوش یه استراتژی جایگزین طراحی نکرده بود؟!

" />

ری: دومین شخصیت اصلی و واقع بین ترینشون. درسته که در انتهای فصل اول ری تصمیم میگیره به کسانی جز اما و نورمن هم اهمیت بده ولی این به این معنی نیست که کلا هر چی اما گفت بگه چشم و نقشش تا این حد کم رنگ بشه!در فصل دوم ری هیچ مخالفتی با تصمیمات اما نداره و به یه شخصیت فرعی تبدیل شده! برای مثال در سکانس های آخر و بعد از مواجهش با ایزابلا، همه انتظار داشتیم یه واکنشی نشون بده... ولی هیچی! رسما هیچی!

نورمن: سومین شخصیت اصلی داستان و یکی از معدود شخصیت هایی که باعث میشه تشویق بشیم انیمه رو تا آخر ببینیم:) با توجه به اتفاقات وحشتناکی که برای نورمن افتاده تغییر شخصیتیش از نورمن مهربون و فداکار به نورمن آسیب دیده و دنبال انتقام منطقی به نظر میرسه، حالا نورمن جدی تر شده و حتی کمی ما رو می ترسونه، سکانسی که اما و ری نورمن رو بعد از حمله به دهکده می بینن و اما به درستی می فهمه که نورمن فقط ترسیده و نمی تونه این مسئولیت رو قبول کنه... و بعد هم موفق میشن بهش اطمینان بدن که تنها نیستی! ما همیشه باهاتیم! @---@ اما بعد از این سکانس نورمن هم مثل ری همراه همیشه موافق با اما میشه و دیگه نقش خاصی رو تا آخر کار بر عهده نداره...

(حاوی اسپویل) سونجو و موجیکا: وجود شیاطینی که گوشت انسان نمی خورند، وحشی نمیشن و به آدما کمک می کنن میتونه جذاب باشه، اما متاسفانه انیمه این فرصت رو هم از دست داده. در ابتدای حضورشون ما سونجو و موجیکا رو دو شخصیت ناشناس و ترسناک می بینیم؛ یه مدت بعد معلوم میشه که نه، خیلی هم خوبن و فقط سعی دارن به اما و دوستاش کمک کنن!

"درسته که گوشت نمیخورن ولی چرا دارن به انسان ها کمک می کنن؟؟" در حالی که ببیننده با این سوال در گیره سونجو و موجیکا مهارت های زیادی رو به بچه های گریس فیلد یاد میدن و بعد از همدیگه جدا میشن. بعد از رفتن بچه ها موجیکا از سونجو می پرسه که چرا بهشون کمک کردیم؟ و سونجو میگه چون دوست داشته گوشت انسان های آزاد رو بخوره!! بیننده توی شک این دیالوگ قرار داره و بهترین فرصت برای غافلگیر کردنشه اما چند قسمت بعد معلوم میشه که کلا این دو بزرگوار نیازی به خوردن گوشت انسان ندارن!

در قسمت های بعد هم بدون اینکه اشاره ی خاصی به پیشینه ی اونا بشه می بینیم که در کنار اما و دوستاش قرار دارند و کمکشون می کنند و این دوتا فرصت طلایی تبدیل میشن به دوتا شخصیت فرعی فقط برای اینکه ثابت کنن شیاطین خوب هم داریم:|

نظر شما چیه؟؟ کدوم شخصیت ها پیشرفت و کدوم ها پسرفت کردن؟؟

پذیرای انتقادات و پیشنهادات شما هستیم^^

پ.ن: وقت کنم عکس های این پست رو درست خواهم کرد.