دیدید تلاش کردن تو انیمه هارو چطوری نمایش میدن ؟

با تیکنیکی به نام ریتم سریع ^_^
ما فرایند تحول شخصیت تا تلاش کردن و شکست خوردن و تمرین هاشو تو سکانس های متوالی میبینم ، طول هر پلان در حد چند ثانیه هم نیست، و سریع بینشون برش میخوره میره پلان بعدی، داخل پلان هم ما حرکت های سرعتی مثل مبارزه، ورزش کردن، دویدن و ... رو میبینم . به این میگن سریع بودن ریتم درونی ( اتفاقات داخل پلان ) و ریتم بیرونی ( برش ها و تدوین به همراه موسیقی )
یه انیمه حتی میتونه نقاشی کردن رو هم با این تکنیک سریع نشون بده که ریتم بره بالا":) و اینطوریه که ما 3 هفته تمرین رو تو کمتر از 3 دقیقه مشاهده میکنیم و کاراکتر داستان ما یکهو یه چیز لجندری میشه !
چرا این فرایند تو زندگی واقعی ما نمیشه ؟!
توی زندگی و کار ها یه چیزی داریم به اسم motivation به معنی انگیزه و یه چیز دیگه به اسم disipine به معنی نظم و استمرار ! اون چیزی که باعث میشه یه دفعه به وجد بیایم و حس بگیریم انگیزست "*) مثلا تو کلاسمون میبینیم یکی نقاشیش خوبه تصمیم میگیریم مام نقاشی بشیم یا اینکه چند تا فیلم و بازی میبنییم و تصمیم میگریم بازی ساز یا کارگردان بشیم . اینجا انگیزه تو ما ایجاد شده .
مثلا انگیزه میدوریا از قهرمان شدن چی بود ؟
واقعا چی بود من ندیدم انیمه شو :|
یا انگیزه ایتادوری از پیوستن به مدرسه جوجوتسو ، وصیت پدر بزرگش ! انگیزه دازای وصیت دوستش بود و یا تو اکثر انیمه های ورزشی ما خیلی مینوشیم از انگیزه های مختلف حرف میزنن ...
انگیزه به تنهایی کافی نیست .
صادقانه بگم ما نمیتونیم 24 ساعت روز و هفت روز هفته با انگیزه باشیم . این خاصیت انگیزست ! یه جور فعالیت هرمونیه که هیجان زده مون میکنه واسه رسیدن به هدف ولی خب تموم میشه و بالا پایین داره .
اون چیزی که شخصیت های انیمه ای رو قدرتمند میکنه و کارگردان سریع نمایشش میده تا روی ما اثر بذاره دسیپلین یا نظمه :)
نظم یعنی قدرت اینو داشته باشیم که تحت هر شرایطی ، چه مسافرت چه مهمونی چه غم و شادی اون کاری که تعیین کردیم انجام بدیم. به طور مثال اگه به گش×ادیمون غلبه کنیم و تصمیم بگیریم هر روز ده دقیقه نقاشی بکشیم . باید هر اتفاقی که افتاد انجامش بدیم .
اصلا مهم نیست صد درصد انجام بشه ، حتی 20 درصدشو رو انجام دادیم عالیه ، فقط انجامش بدید !
این ده دقیقه های ما جمع میشن و در طول یک ماه میشن 300 دقیقه ×_× یعنی 50 ساعت تمرین نقاشی !
تو پنجاه ساعت تغییر رو خواهید دید فقط نباید بینش رها کنید . سختی هر کاری که میکنیم همین رها کردنشه . توی شغلمون، درسمون یا هر هنری که دوسش داریم یه وقتی هست که همه چیز خراب میشه ، نه درآمدی هست نه هیچی مثل آتسوشی تحقیر میشیم و گشنه ... اون نقطه جاییه اکثرمون کم میاریم و رها میکنید .
اونجا تسلیم بشید :)
اینطوری زندگی عادی در جریانه! میریم مدرسه و دانشگاه، سر غذا فیلم میبنییم ، با دوستامون بازی میکنیم و نصف روز تو اینستا و روبیکا ول میگردیم . اما اگه تسلیم نشدید زندگیتون مثل انیمه ها میشه ، پر از چالش ، پر از بالا و پایین و رشد رو تجربه میکنید .
محمد
پنجشنبه شانزدهم آذر ۱۴۰۲
12:0