قصر انیمه

"برخلاف عشق بی قید و شرط، چیزی به اسم دوستی بی قید و شرط وجود نداره، ما با دیگران دوست میشیم چون یه سود دو طرفه برامون داره"

درود سقف بر شما قصر نشینان! چه می کنید فرزندانم؟! آیا زنده اید و سالمید و رو به راهید؟! همانا که بمانید!

ایشالا که حال دلتون خوب و رو لباتون خنده و البته! سردتون باشه:> چیه این هوا مگه کوره ی آدم سوزیه آخه؟!

و اگر از احوالات این حقیر بپرسید، وی زیر فشار کسب علم همانا تبدیل به پوره ی سیب زمینی شده بود و آنگاه که به قصد آرامش انتظار تابستان می کشید، دید که خاک عالم (بر سر استکبار جهانی!) به دهاتی برفتند خارج از نقشه ی جغرافیایی زمین!

ولی حال زیر سقف آسمان بنشسته و ا دلی بسی تنگ برای شما عزیزان دل، بازگشته تا... تا چه کند؟! آقا کات من دیالوگو یادم ر-

چیز، نه، اینجاییم تا باهم انیمه.... نقد که نمیشه گفت، بیشتر یه حالت ببرسی شخصیت طوره داره، اما اینجاییم تا باهم به سقف بنگریم در مورد انیمه ی توموداچی گیم حرف بزنیم!:>

سلام!:)

چه می کنید فرزندانم؟ زنده و روالید آیا؟:)

دلم برای همتون به شدتتتت تنگ شده (و البته برای سقف ساما:)، ببخشید که نبودم و نمیدونید چه حس خوبی داره نوشتن برای قصر انیمه اون هم بعد از این همه مدت... خیلی خوشحالم که توی این چندوقت جمعمون خیلی بزرگتر شده و از صمیم قلب متاسفم که افتخار آشنایی با خیلیا رو نداشتم... حالا شایدم چند ماه چیز خاصی نباشه و من دارم شلوغش می کنم... ولی چه میشه کرد؟ به هر حال خوشحالم از اینکه دوباره اینجام! حرف زیاد دارم ولی بیشتر از این سرتون رو درد نمیارم و با توکل به خدا و نگریستن به سقف بریم سر پست!:>

این دفعه قراره در مورد کاراکتر "ویلیام جیمز موریارتی" (که ممکنه ازش با اسم لیام هم یاد کنم) از انیمه ی موریارتی وطن پرست حرف بزنیم، بهتر بشناسیمش و تا حدی تحلیلش کنیم. برای درک بهتر پست اگر انیمه رو دیده باشید که خیلی بهتره، البته ندیده باشید هم خیلی مشکلی ایجاد نمی کنه هرچند که به شخصه بهتون توصیه می کنم حتما ببینیدش، پشیمون نمی شید:)

به عنوان یه مقدمه، موریارتی وطن پرست شهید گمنامه رسما! فصل اولش خیلی خوب، فصل دومش خیلی خیلی خوب و مانگاش یه شاهکار تمام عیاره (حتی در حد مانگای بانگو یا دث نوت) و متاسفانه فراموش شده -و توجه داشته باشید که این پست با توجه به مانگا نوشته شده نه خود انیمه- البته که مثل هر مانگای دیگه ای اشکالات زیادی هم داره؛ پس چی شده که انقدر دارم قربون صدقه اش میرم؟ یا بذارید ادبی تر بپرسیم، پس رمز موفقیت موریارتی وطن پرست چیه؟ شخصیت اصلی!

قابل توجه بعضیا (کی به تاکیمیچی، آتسوشی یا میدوریا اشاره کرد؟:) تاکوچی، همون مانگاکای موریارتی، برای شخصیت اصلیش که ویلیام باشه وقت گذاشته، یه شخصیت اصلی کارشده و تر و تمیز تحویل داده و نتیجه اش رو هم دیده. اصولا اگر شخصیت اصلی قوی باشه میتونه بقیه ی ضعف های هر اثری رو تحت الشعاع قرار بده، به قول معروف سقف خونه صاف باشه ترک دیوارا مهم نیست:>

به این نکته هم توجه داشته باشید که این فیلم الهام گرفته از کتاب های کونان دویل ئه (داستانای شرلوک هلمز) و شاید اسم ها براتون آشنا باشن؛ اما شخصیت ها تفاوت زیادی با شخصیت های کتاب دارن.

" />

هاجیمه ایسایاما، اسمی که هر اوتاکویی نه تنها شنیدتش بلکه با خودش، مانگای به یادموندنی و جنایت های به یاد موندنی ترش خاطره داره^^

و بعد از چندی مادربزرگ شما بازگشته تا این قاتل کهنه کار/ هنرمند محبوب را به شما بمعرفید.

دقت کنید که این پست برای ماجرا های قبل از چاپ شدن اتکه^^

پنج سانتی متر بر ثانیه (Five Centimeters Per Second)

تعداد قسمت ها: سینمایی- شصت دقیقه

کارگردان: ماکوتو شینکای

ژانر:درام، عاشقانه، تراژدی

سال پخش: ۲۰۰۷

داستان انیمه در مورد تاکاکی و آکاریه، دختر و پسری که در دوره دبستان هم مدرسه ای بودند و از همون موقع به هم علاقه مند میشن؛ اما قبل از اینکه بتونن حتی اعتراف کنن آکاری مجبور میشه بخاطر شغل والدینش به شهر دیگه ای بره...

از داستان که بگذریم، تیم سازنده هم حرف های زیادی برای گفتن داره، بخصوص نویسنده و کارگردان اثر (ماکوتو شینکای) که سازنده ی عاشقانه های بی نظیری مثل نام تو و فرزند آب و هوا هم بوده^^

پنج سانتیمتر در ثانیه یه انیمه ی سینمایی یک ساعته ست که به سه بخش بیست دقیقه ای تقسیم شده، بخش اول دوره دبستان آکاری و تاکاکی رو روایت می کنه، بخش دوم از دبیرستان میگه و بخش سوم هم میرسه به دنیای مدرن امروزی یا به عبارتی بزرگسالی دو شخصیت. کلا زمانش خیلی کوتاهه و یجورایی مثل یه هایکو میمونه. یه ویژگی جالب دیگه هم اینه که در تمام روند داستان ما فقط با سه تا شخصیت آشنا می شیم!

نکته ی آخر هم اینکه انیمه خیلی محدودیت سنی نداره ولی بهتره از الان بدونید قراره با یه انیمه زیبا و قوی اما خیلی تلخ مواجه بشید...

سلام بر شما اوتاکوان و غیر اوتاکوان گرامی! امروز من و سقف آمده ایم با مقایسه ی دو فصل اوشی نوکو!

می‌خوایم ببینیم چه ویژگی هاییش در طی زمان پیشرفت کرده و کدوما پسرفت؟ البته باید این نکته رو هم مد نظر داشته باشید که چون فصل دو تازه از تنور در اومده و هنوز نقدهای زیادی در موردش نوشته نشده خواسته یا ناخواسته نظر شخصی من هم با پست قاطی شده...

یه نکته ی مهم دیگه هم اینه که پست اسپویل نداره^^

البته قبل از خوندن ادامه ی مطلب لازمه که بدونید هدف از ساخت اوشی نوکو نشون دادن میزان کثیفی صنعت رنگارنگ سرگرمیه و برای این کار به روایت زندگیه بچه های یه ایدل پرداخته ، یعنی روبی و اکوا...

ق.ن: من سعی کردم تا حد امکان بی طرفانه بنویسم ولی بازم اگر جایی ایرادی داشت حتما تذکر بدید^^

خبببب.... امروز اومدیم با بررسی نقدی که توسط مامورو هوسودا به هایاکو میازاکی وارد شده،میخوایم ببینیم چقدر منصفانه ست؟؟ اصلا دلیلش چی بوده؟؟

قضیه اینه که مامور هوسودا گفته: شخصیت های زن میازاکی واقعی نیستند یا به عبارتی بیش از حد خوب و غیر قابل باور ساخته شد_

غلط کردهههه به چه حقی همچین حرفی زدههه سقف روی سرش خراب...

از پشت صحنه یاد آوری کردن قرار بود بی طرفانه بنویسم-_- به هر حال توی ژاپن و کلا در صنعت انیمه خیلی طبیعیه که کارگردان های بزرگ همدیگه رو نقد کنند ولی مسئله اینجاست که هوسودا چیزی رو نقطه ضعف میازاکی دیده که خیلیا میگن نقطه ی قوتشه، یعنی کاراکترهای مونث!

بریم ببینم حرفش چقدر منطقی بوده؟؟؟

نورلند موعود یکی ازون انیمه هایی بود که بعد از پخش فصل اولش همه فکر می کردیم اومده تا یه شاهکار به یاد موندنی خلق کنه،ولی فصل دومش در حد فصل اول که هیچ، حتی در حد یه انیمه ی عادی هم نبود!

البته که بازم می ارزه فصل اول این انیمه رو ببینید و اگر خواستید از ادامه ی قصه با خبر بشید مانگای اون رو بخونید^^

به هر حال توی این پست میخوایم در مورد یکی از مهم ترین علت های شکست خوردن فصل دوم یعنی"افت شخصیت پردازی" حرف بزنیم، چه بلایی سر شخصیت های بی نظیر فصل اول اومد که اینطوری شدن؟؟ چه تغییراتی؟؟

با ما همراه باشید فرزندانم!

و راستی، فقط یه تیکه از پست حاوی اسپویله که قبلش هشدار دادم ولی به طور کلی بهتره که دو فصل یا حداقل اولین فصل رو دیده باشید که راحت درک کنید:)

ق.ن: وب نوشت ها، یه داستان ساده با حضور کاراکترای انیمه ای و بچه های وب

به قول یارو گفتنی، مهمان گرچه عزیز است، ولی همچو نفس، خفه میسازد اگر آید و برون نرود!

میدونید چی میگم دیگه؟؟

خب خیلی حرف خاصی ندارم، یه عذرخواهی بابت تاخیر می کنم و اضافه کنم که شعر این قسمت هم از گل آريالا- کیومرث صابری هست با اندکی(فقط اندکی!) تغییر^^

دیگه یه آنچه گذشت داشته باشیم:

: پس قصر نششینان در جستجوی آریکا چان بودند که ناگهان اتو-پیما وسط آسمان منفجر گردید و به سه تکه ی نامساوی تقسیم شد. عده ای (چیتوگه،آریسا، ستایش، لیفانگ چان و آلیس یوشیج) در شرق سقوط کردند که این عده پس از دیدار با همکاران قبلی آریکا به جستجوی برای یافتن وی ادامه دادند اما در میانه ی راه توسط بونتن دستگیر شدند و حال تمام امیدشان به آلیس یوشیج است. عده ای (آلیس، یو، یونا، شیخ محمد، رن چان و واکاشی) در غرب سقوط کردند که اینجا با دو بحران پای شکسته ی آلیس و دندان درد شیخ محمد مواجه شدند، واکاشی سوار بر تکی چان به جستجوی پتوی هلو کیتی رفت و در همین هنگام عده ای ناشناس دیگران را دستگیر کردند و اکنون دیگران در راه گفتگو با رئیس عده ی ناشناس هستند^^

و در آخر عزیزانی که در جنوب سقوط کردند یعنی یوکو و هارو که این دو بزرگوار هم تصمیم گرفته بودند آشی را با نان لواشی (با کشکی- به در خواست یوکو چان) تناول کنند:

" />

مامورو هوسودا که بود و چه کرد؟

امروز می خوام براتون قصه ی مامورو هوسودا رو بگم، کارگردانی که مثل خیلی از ما اوتاکو بود و دلش می خواست بزرگ که شد کارگردان بشه،

اما بر خلاف خیلی از ماها انقدر تلاش کرد و امیدوار موند تا به آرزوش رسید،

ولی چگونه؟؟

سانسور هنری رو مشاهده می کنیم:|

اسپای ایکس فمیلی – کد وایت

زحمت معرفیش رو که آری چان قبلا کشیده پس مستقیم بر سر اصل مطلب، یعنی نقد انیمه می رویم،

بزنید ادامه!

" />

درود بی پایان بر شما فرزندانم^^

در این زمانه ی جوجوتسو وار و در حالی که ما بانگو فنان در انتظار چپتر جدید تار عنکبوت می بندیم، من و سقف آمده ایم تا در مورد احتمالات آینده ی بانگو صحبت کنیم... و یکی از سوالاتی که همیشه ذهن مخاطبین را درگیر نموده: چه به سر کراش همگان، بانداژ حروم کن کاوایی، نردبون نابغه و به عبارتی دازای خواهد آمد؟

آیا دازای (زبون سقف لال) به فیض رفیع شهادت نائل خواهد شد؟ آیا کافکا غیر مستقیم به ما کد داده؟ آیا قبلا کد داده بوده و ما نفهمیدیم؟ آیا اینها همش تئوری های عجیب و فاقد منطق منه؟

برید به ادامه

بالاخره پوستر ساختم=)) زشت شده ولی فعلا با همین بسازید تا بعد^^

گوشه ی کاغذش هم حتی تا شده:/

به ترتیب از گوشه ی چپ ردیف بالا: تکی چان (مهارت شترمرغ کشی فقط:/)،کمی پایین تر یوکو چانه ملاقه به دست، سر آشپز اعظم چیتو چان (به امید بازگشت وی) و یو سنپای، بعدش ستایش و پتوی هلو کیتی که مشغول گفتن ذکر شریف کنییییییییی هست،کنار ستایش یونا، لیفانگ چان و بعدش هم آلیس یوشیج (مدیونید فکر کنید آلیس یوشیج رو از روی اون فن آرت معروف دازای کشیدم!) و در آخر هم آریکا چان رو داریم که گونه ی جدیدی از گیاهان به نام"درخت اتوبوس" رو پرورش داده^^

و ردیف پایین هم از سمت چپ: هارو چان که شمشیر ساما و دمپایی ساما(با ایشون در آینده آشنا خواهید شد) رو به دست داره، رن و کیک یزدی ها، آریسای چاقو به دست، ادمین البته در حقیقت شیخ محمد القصرانیمه ای، واکاشی (به امید بازگشت وی) و کفگیر ساما، آلیس چان غرق در مانگای توکیو ریونجرز و در انتها هم مزمز سامای مرموز یا نینجای قصر انیمه=)

هایدی رو که میشناسید نه؟( همون دختری که پیش بابازرگش توی کوه زندگی میکرد) آنه شرلی رو چطور؟ باخانمان چی؟ اصلا مثال امروزی تر بزنیم، مدفن کرم های شبتاب و شاهزاده کاگویا چی؟ استودیو جیبیلی چطور؟ اصلا همه ی اینا هم نه، میازاکی رو میشناسید؟

امروز میخوایم در مورد کسی حرف بزنیم که اگر نبود هیچ کدوم ازینا نبودن... البته احتمالا میازاکی بود ولی خب دیگه میازاکی نمی شد:/ بریم که زندگی نامه این کارگردان/تهیه کننده/فیلم نامه نویس/طراح صحنه/انیماتور معروف دنیای انیمه رو بخونیم^------^

ایرادی انتقادی پیشنهادی چیزی بود بگید:)

خب...خیلی تاخیر داشتم... که طولانی نوشتم تا جبران بشهه=)

و البته اتفاقات عجیب قسمت قبل که جا موندن من و مزمز و البته پرواز کردن تکی چان بود... چون شترمرغ ها پرواز نمی کنن!

دیگه شما رو به دیدن ادامه ی برنامه دعوت می کنم^-^

" />

-دعا برای سلامتی ادمین

-فحش دادن به بلاگفا، یو آپلود و دیگر عناصر خود فروخته ی استکبار جهانی

-سکته کردن از خوشحالی

-برگشتن به حالت عادی:/

خب... این پست در راستای احیای آرمان های میازاکی و البته نقد مطلبی از سایت سرگرمی با عنوان"انیمه های جدید از انیمه های قدیمی بهترند؟" نوشته شده و قراره که دونه دونه دلایلی که برای اثبات این ادعا آوردند رو بررسی کنیم، منم سعی کردم تا حد امکان بی طرفانه این کار رو بکنم ولی اگر جایی دیدید نظرم متعصبانه ست حتما بگید،اگر هم نظر مخالفی دارید بگید که دلایل هم رو بشنویم^----^

حقیقتا که حرف زدن از عرصه ی ترجمه جلوی مترجمان اعظم وب کار صحیحی نیست ولی خب من کدوم کارم صحیح بوده که این یکی باشه:/

به هر حال امروز قراره در مورد معنی بعضی از اسم های انیمه ای بدونیم چون توی انیمه ها خیلی از اسامی با توجه به معنی شون انتخاب می شن...، و باشد که دیدگاه جدیدی نسبت به کاراکتر ها بیایم^^

منبع این پست هم وارونه ست ولی اونجا تعداد اسم ها زیادتر بود و از انیمه های کمتر دیده شده انتخاب شده بودند من فقط بعضیاشون رو نوشتم و مثال ها رو هم عوض کردم=)

(چرا من انقدر فعال شدم؟؟؟)

توی این قسمت دوتا اتفاق عجیب افتاده اگر کسی فهمید تو کامنتا بگه^^

اصلا اصلا هم قضیه این نیست که من انیمه کم آوردم و رفتم سراغ آموزش خود نقد کردن! اصلا و ابدا!

البته این پست اولش قرار بود آموزش باشه ولی بعد نظرم عوض شد... چون آموزش کار سختیه و من هم خوابم میاد:/ دیگه در آخر فقط چند تا توصیه که ممکنه برای انیمه نقد کردن به دردتون بخوره رو نوشتم=)

راستی همه ی اسم ها هم کاملا فی البداهه اند و هییییییییچ پایه و اساس علمی ای هم ندارند^----^ با تشکر از صبر و شکیبایی شما!

این پست در مورد نادیده گرفته شده ترین (چه واژه ای اختراع کردم!) و در عین حال یکی از مفید ترین عناصر فیلم نامه نویسی و داستان نویسیه... چیزی که ما هیچ اهمیتی بهش نمی دیم ولی اگر نباشه بخش بزرگی از کار ناقص می مونه، یعنی ... (بزنید ادامه تا با این موجود آشنا شوید)

قبل از خواندن پست به نکات زیر توجه کنید:

1. در دور ترین نقطه ی ممکن از شاهنامه ی فردوسی، دیوان حافظ، غزلیات سعدی و کلا هر کتاب شعری نشسته باشید.
2. برای اثبات شیخ بودن ادمین مراجعه شود به راهنمای ساخت یک شخصیت مولایی-- قسمت هشتم (توی کازینو) که ببینید همه ی حرف های من مستنده=)
3. در حین خوندن پست به موسیقی یکی از فایت های جوجوتسو(ترجیحا جوجوتسو ولی چیزی دیگه ای هم باشه اشکال نداره) گوش بدید.
4. تشکر از یوکوچان بخاطر ایده ی باحالش=)))

(ادامه ی مطلب نقد صدای خاموش رو درست کردم... امان از پیری!)

خواهرانم، برادرانم، پدرانم، مادرانم،فرزندانم، عموهایم، عمه هایم، خاله هایم، دایی هایم و حتی شما ای مادربزرگ عزیز! (کسی جا نیفتاد؟) امروز اینجا هستم تا برم سراغ انیمه ای که خیلی وقت پیش دیده بودم... ظهور قهرمان سپر!

داستان این انیمه در مورد یه جوونیه به اسم نائوفومی که تا می خوایم بفهمیم اون کیه و اینجا کجاست یهو تناسخ پیدا می کنه به یه دنیای دیگه:| توی این جهان اون یکی از چهار قهرمانیه که وظیفه ی نجات دنیا رو بر عهده داره و تنها سلاحش هم یک سپره، کلیشه ای شد؟ بقیه ی داستان رو گوش بدید: قبل از اینکه نائوفومی درست توی این جهان جا بیفته دختر پادشاه بهش تهمت می زنه و سر همین مردم باهاش لج میشن، وسایلش رو می گیرن و حتی شاه توی روش می گه که حیف که نمیتونیم بکشیمت! نائوفومی هم میگه برو بابا نه که دنیای شما حالا خیلی تحفه ست! اصلا چرا از اول منو احضار کردید؟ (واقعا میگه!) ولی کو گوش شنوا؟ و درست بعد از اخراجش از دربار قسمت اول تموم می شه...

این انیمه هم از اون دسته انیمه هایی بود که نقد های زیادی براش پیدا نکردم و یه جاهایی نظر خودم و سقفه ولی سعی کردم تا حد امکان نظر شخصی ندم... بزنید ادامه

برگشتم به نقد کردن...انیمه ی صدای خاموش!

یکی از انیمه های غمگین و تاثیر گذار که به نظرم هر اوتاکو و حتی غیر اوتاکویی باید یه بار ببینتش^^ جزو بهترین انیمه های سینمایی تاریخ لقب گرفته و خلاصه که چیز خفنیه. در مورد نتایج هر کاری که انجام می دیم هست، یه جورایی همون اثر پروانه ایه سرآشپز چیتوگه چان اعظم:)

سقف ساما: حاشیه نرو -__- تو این انیمه دو تا شخصیت اصلی داریم (شوکو و شویا) یعنی یه دختر ناشنوا که تازه به مدرسه ی جدیدی رفته و یه پسر که برای اون دختر ناشنوا قلدری می کنه... اتفاقاتی می افته و می رسیم به چند سال بعد که پسر بخاطر قلدری هاش تنها شده و حالا پشیمونه و داره سعی می کنه مشکلاتی که قبلا درست کرده رو حل کنه، از اون طرف دختر هم که از بچگی بخاطر نا شنواییش عادت داشت خودش رو مقصر همه چی بدونه نتونسته که درست با بقیه ارتباط برقرار کنه و اونم تنهاست، حالا این دو تا...

بسه دیگه:/ به سقف رو بدی دیوار میشه... حالا توی پست من حرف می زنی هیچی، قصه رو اسپویل نکن خواهشا! تا من حساب سقف رو برسم برید ادامه که نقد این انیمه رو بخونید^----^

باز هم خیلی خیلی ممنون از همه ی انرژی های مثبت تون=)))) برای تشکر هم که شده این پست رو زود دادم^^

دیگه خیلی حرف نزنم و شما را به دیدن ادامه دعوت کنم!

خیلی شرمنده ام بخاطر تاخیر:( دیگه تکرار نخواهد شد.البته طولانی نوشتم به جبران تاخیر

از آریسا چان هم تشکر می کنم بخاطر ایده های خوبش^^ اگر کسی ایده ای داره لطفا کامنت کنه چون من بسی کمبود ایده دارم...=)

بزنید ادامه فرزندانم!

امروز که داشتم برای خودم الکی الکی در وب می گشتم به یکی از پست های قدیمی خودم برخوردم که نقد انیمه توکیو ریونجرز بود... البته نقد نبود، در حقیقت تعریف چشم و گوش بسته بود:( در اون دوران که تازه توکیو ریونجرز رو دیده بودم و جوان و جاهل تشریف داشتم (سقف ساما: کلا سه ماه پیش بود که:/) خیلی الکی از این انیمه تعریف کرده بودم و بی خودی بزرگش کرده بودم.

آلیس، آریسا، آریکا، چیتوگه و تمام فن های محترم توکیو ریونجرز منو نکشید!

نمی گم این انیمه بده، خیلی هم خوب و قویه ولی مثل هر اثر دیگه ای نقطه ضعف هم داره و من اومدم که در راستای جبران گذشته ها با شما در مورد اشکالات این انیمه حرف بزنم، باشد که سازندگان محترم به این مقوله ها توجه کرده و انیمه ی خوب که هست پس انیمه ی خوب تری ارائه دهند^---^

تا حالا با خانوادت انیمه دیدی؟

به احتمال زیاد نه آخه درک نمی کنن، هیت می دن، وقت ندارن... هزار تا مشکل سر راهمونه:/ حقا که ما اوتاکو ها قشر مظلومی هستیم:(

ولی جدا تا حالا بهش فکر کردید؟ هر چیزی قدم به قدم ممکنه و اولین قدم برای جا افتادن ما اوتاکو ها تو جامعه اینه که بقیه رو از راه درست و اصولی با انیمه آشنا کنیم، نه فقط همسن های خودمون بلکه به پدر و مادر یا حتی مامان بزرگا:| به عبارت دیگه بشینید خانوادگی انیمه نگاه کنید، یه بار امتحان کردن ضرری نداره به سقف!

حالا اگر قبول کنیم که انیمه دیدن با خانواده امکان پذیره می رسیم به اینکه چی نگاه کنیم؟ متاسفانه، متاسفانه و متاسفانه نسل های قبلی ما دید خیلی بدی نسبت به انیمه دارند ( به طور کلی می گم، مسلما استثنا هم وجود داره) یعنی یه جمه عاشقانه تو انیمه باشه کفر و فساده حالا سریالای تلویزیون ده برابر بدتر از اینو داشته باشند خیلی هم خوب و منطقیه. پس حداقل برای شروع به انیمه ای نیاز داریم که (اینا رو صرفا بر اساس تجربه می گم) عاشقانه نباشه، ترسناک نباشه، مفاهیمش بیش از حد فلسفی و عمیق نباشه و خلاصه چوب خشک میخوایم نه انیمه:/ ولی نه، انیمش باید قوی هم باشه تا هم خودمون لذت ببریم و هم خانواده ی محترم^----^

عه آخجون دوباره برگشتم رو دور مقدمه های طویل و عجیب=))) بزنید ادامه تا چند تا انیمه که میشه با خانواده تماشا کرد رو معرفی کنم:)

یهو مقدمه نوشتن برام سخت شد:/ به هر حال این ایده (یعنی یه داستان طنز با حضور کاراکتر های انیمه ای و بچه ها خود وب) رو از یه وبلاگ دیگه گرفته بودم و خیلی دوست داشتم که بتونیم اینجا پیادش کنیم...البته من خیلی طنز نویس خوبی نیستم و ایده هم ایده ی عجیبی بود. ازین رو از هر انتقادی نسبت به پست سپاس گزار خواهم شد و اگر خیلی مزخرفه لطفا تو کامنتا بگید پاکش کنم ( کسایی که باهاشون شوخی کردم لطفا من رو ببخشن)

می دونم عجیبه ولی حس و حال نوشتن مقدمه های سقف ناک ندارم:/

بزنید ادامه

فرزندانم، ما کلا دو دسته لایو اکشن داریم: یک، اونایی که هیچ کاربردی ندارند مگر در زمینه ی میم سازی و دوم، بقیه شون (که فواید دیگه ای هم دارند). پس نتیجه می گیریم که همه ی لایو اکشنا بی خود نیستن و تعدادی ازون ها ارزش یه بار دیدن رو دارن.

این مقدمه ی فضایی برای این بود که برسیم به اینجا که من می خوام بهتون یه لایو اکشن معرفی کنم، لایو اکشن بانگو استری داگز- دیو((Beast . از همین اولم بگم که تمام جذابیت کراش هاتون زیرسوال خواهد رفت:/ ( با احترام به تمام فن های این لایو اکشن ) ولی کاراکترا ابدا اون زیبایی و گرایی شون تو انیمه رو ندارند و صحنه های درگیری هم به خوبی انیمه کار نشده. به هر حال این لایو اکشنه و ما نمی تونیم با انیمه ها مقایسش کنیم! و البته که نقطه قوت های خودش رو داره، از جمله مهم ترینش یعنی داستان! داستان این لایو اکشن انقدر گیرا هست که آدمو دو ساعت پای لپتاپ نگه داره=)

قرار بود معرفی بنویسم شد نقد:/

مدیریت بحران(در حقیقت ماست مالی) میکنم، معرفیش توی ادامه هست

درود بی پایان برشما! فرزندانم، امروز من اینجا هستم تا شما را بسی پند دهم و اندیشه های شما را مسقف گردانم!

به عبارت دیگه می خوام قصه ی حسین کرد شبستری بگم براتون:/ ازون قصه هایی که به خودم گفتندو من گوش ندادمو بد جوری هم چوبشو خوردم:( پس تصمیم گرفتم که تجربمو براتون بگم تا حداقل شما ها به این بلا دچار نشید.

حتما همه تون این رو شنیدید که رده ی سنی رو رعایت کن! حالا می خواد رده ی سنی کتاب باشه، فیلم باشه یا انیمه باشه، منظورم از رده ی سنی فقط مسائلی که می دانید نیست:/ یه وقتایی ما باید بی خیال دیدن یه انیمه بشیم چون آماده ی درک کردنش نیستیم، فضای ذهنی و روحیمون آماده نیست یا شاید فقط سن ما برای درکش کمه!

می دونم که سن یه عدده و این حرفا، ولی سن ما نشون دهنده ی تجربه و تا حدودی وسعت دید ما هست. البته به این معنی نیست که مثلا چون هیجده سالت نشده دیگه حق نداری سینن ببینی، به نظرم بیشتر بستگی به خود انیمه داره. مثلا بانگو یا توکیو غول سینن هستن ولی میشه زودتر دیدشون، یا ازون طرف اتک شونن هست (شوننه دیگه؟ ضایع نشم یه وقت:/) ولی نباید توی سن کم ببینیدش . اصلا تجربه ی درخشان من هم سر همین اتک بود....

چه مقدمه ی سقف ناکی شد:/ بزنید ادامه