قصر انیمه

خب دیگه از عنوان معلومه که می خوایم در مورد شخصیت پردازی صحبت کنیم، در حقیقت در مورد یه جدول برای شخصیت ها که هم توی داستان نویسی کاربرد داره هم توی فیلم نامه نویسی. مهم ترین نکته ای هم که باید در مورد این جدول بدونیم اینه که جدول نیست:/ صرفا یه تقسیم بندی ذهنی برای اطلاعاتیه که در مورد کاراکتر مون داریم، حالا دیگه چرا اساتید خلاق اسمش رو گذاشتند جدول نمی دونم:/(از عوارض بی توجهی اساتید خلاق به سقفه)

این جدولی که جدول نیست پنج تا بخش هم داره، اولی مخصوص تمام داده هاییه که در مورد کاراکتر مون داریم یعنی شناسنامه ی واقعی (یه مثال می زنم که ملموس تر بشه):اطلاعات کلی و ظاهری مثلا می دونیم اسم کاراکتر مون ناکاجیما آتسوشیه،تولدش مثلا بیست فوریه ست (حتی حوصله ندارم یه سرچ کنم تولد واقعیشو بفهمم) چهارده ساله، رنگ موهاش سفید و چشماش دو رنگه، یک کم لاغره و بخاطر (این قصه رو از خودم در آوردم) این که یه روز توی یتیم خونه دیر از خواب بیدار شده بود مدیر یتیم خونه جوری تنبیهش کرد که هنوز جای رد اون تنبیه مونده یا ویژگی های اخلاقی مثلا مهربونه و از آدم کشتن بدش میاد، زحمت کشه و پشتکار داره و یا نوع روابطش با اطرافیانش مثلا به دازای اوسامو احترام می ذاره ولی درعین حال از کارای عجیبش کلافه میشه(می دونه چند نفر سر و دست میشکنن که کارای عجیب دازای رو از نزدیک زیارت کنن؟)، از کونیکیدا حساب می بره و به اونم احترام می ذاره..... خلاصه هرچی در مورد کاراکتر به ذهنتون می رسه رو اینجا بنویسید!

دومین بخش شناسنامه ی داستانیه ینی از اون حجم اطلاعات چقدرشون توی داستان ما کاربرد دارن؟ بازم با آتسوشی ادامه بدیم: ناکاجیما آتسوشی، چهارده ساله، تو یتیم خونه زندگی می کرده، موهبتش ببرنما بودنه، مهربونه و از آدم کشتن بدش میاد، زحمت کشه و با پشتکاره، به همکاراش احترام می ذاره و.... دیگه خیلی اهمیتی نداره که تولدش کیه یا چه اتفاقاتی توی یتیم خونه براش افتاده مگر اینکه بعدا توی داستان به این نکته ها نیاز پیدا کنیم. (البته این جدولی که من نوشتم برای داستان نویسیه، برای فیلم نامه نویسی یا کشیدن مانگا یا هر کاری که تصویر هم داره باید ویژگی های ظاهریش رو هم بنویسیم مثل قد، وزن، لباس هایی که پوشیده و...)

میریم سراغ سومین بخش یعنی مختصات کاراکتر توی طرح، باید ببینیم اون اطلاعاتی که توی بخش قبل مطرح کردیم کجای کار قرار می گیرند (و باز هم آتسوشی!) : مثلا ما فهمیدیم که آتسوشی تو یتیم خونه زندگی می کرده، این به چه درد ما می خوره؟ خب اگه آتسوشی بچه ای بود که توی ناز و نعمت بزرگ شده بود هیچ دلیلی نداشت که گوشه ی خیابون سرگردان باشه و کلا داستانی شکل نمی گرفت:/ تهش مافیا آتسوشی رو می کشت و از پول جایزه لذت می برد:| یا این نکته که از آدم کشتن و کلا جنایت بدش میاد، اگر غیر از این بود توی همون قسمت اول دزدی می کرد و می رفت زندان و باز هم هیچی به هیچی:/

میرسیم به بخش چهارم که اندکی پیچیده می کنه کار رو، نحوه ی پرداخت در داستان! یعنی چطوری می خوایم به مخاطب بفهمونیم که کاراکتر ها این ویژگی هارو داره:همون مهربونی ای که گفتم، ما سه تا راه داریم که اولی فهموندن صاف و مستقیمه. مثلا آتسوشی بگه :"آه خدایا من بدبخت که خیلی هم انسان مهربونی هستم از یتیم خونه اخراج شدم" که می بینید خیلی جذاب در نمیاد:/ حد اکثر می تونید اینو برای جاهای مثل این استفاده کنید که مثلا :" من، ناکاجیما آتسوشیه چهارده ساله در خواست ورود به آژآنس کارآگاهی رو داشتم." این جوری اسم و سنش رو خیلی مستقیم به مخاطب گفتیم^^

یه راه دیگه ارائه ی نمایشیه. مثلا همون مهربونیه آتسوشی، توی یه صحنه دیدیم که بچه خیلی گشنه و تشنه توی بغل جوب فی امان الله ول شده بود ولی باز هم دوست نداشت که از کسی دزدی کنه و تهش هم که از زور گرسنگی مجبور به این کار شد هی با خودش کلنجار می رفت و بهونه میاورد. و آماااااا آخرین راه که استفاده از دیالوگ های دیگرانه مثلا می خوایم شجاعت و پشتکار آتسوشی رو نشون بدیم (بانگو برای این کار بیشتر از ارائه ی نمایشی –درگیری ها و تسلیم نشده بچه- استفاده کرده که خب مهم نیست:/ ما با همین راه می ریم) یعنی مثلا کیوکا رو می بینیم که داره نقاشی می کنه، بعد دازای می پرسه چی شده؟ میگه دارم تلاش می کنم نقاشیم بهتر بشه، دوباره دازای میگه تو که گفتی بودی خسته شدی از اینکه انقدر نقاشی های زشتی می کشی و بهتره دیگه کلا نقاشی رو بذاری کنار؟ کیوکا هم میگه آره ولی آتسوشی قانعم کرد که باز هم تلاش کنم! دازای هم میگه این بچه خودش کم بود حالا داره بقیه رو هم به مریضی تلاش کرده و پشتکار داشتن دچار می کنه:/ و حالا ما می فهمیم که آتسوشی آدم تلاش گریه=)

می دونم خسته شدید ولی یدونه بیشتر نمونده، آخرین مرحله که تفاوت شاخص کاراکتره، یعنی این کاراکتر ما چی داره که اون رو خاص می کنه : دیگه من گیر سه پیچ دادم به آتسوشی:/ خب مثلا آتسوشی مهربونه؟ این همه آدم مهربون! تو یتیم خونه بزرگ شده؟ این همه آدم یتیم! اما آتسوشی ببرنماست و این یه ویژگیه که اون رو خاص می کنه! یا مدل مو های عجیبش هم می تونه یکی از ویژگی هایی باشه که... عه آتسوشی فرار کرد:/ بقیه ی مثال رو با دازای ادامه می دیم، دازای از اون دسته کاراکتر هاییه که ویژگی های خاص زیاد دارند: بانداژ بستن دازای، علاقش به خودکشی ، هوشش... نه این یکی نمیشه! شاید بگید چرا ؟ دازای به این باهوشی! خب بله دازای باهوشه ولی فئودور و رانپو هم کشک نیستند:/ این بخش مخصوص ویژگی هاییه که فقط و فقط خود کاراکتر داره نه حتی یک نفر دیگه ( توی داستان البته) !

دستم شکست و فکر کنم چشم شما هم درد گرفت بس که این پست شبرنگی بود:/ امیدوارم مفید واقع شده باشه که اگه یه روزی رفتید مانگاکایی چیزی شدید به روح من و سقف هم دعا کنید^^ اگر می خواید بهتر براتون جا بیفته یکی دوتا شخصیت دیگه رو (که ازشون اطلاعات خوبی هم دارید) همین طوری مثال بزنید و براشون ازین جدولا که جدول هم نیست بکشید=)

سوال بود در خدمتم:)