قصر انیمه

سلام. همین اول بگم که این پست رو فقط بر اساس تجربه های خودم و دوستام نوشتم.

حالا اصلا این پست در مورد چی هست؟ همه ی ما حتما بین جمع دوستامون یه تعدادی آدم پیدا می کنیم که تازه اوتاکو شدن یا می خوان که اوتاکو بشن و ما باید یه طوری رفتار کنیم که بعد یکی دو روز به خودشون نگن که عجب غلطی کردم اوتاکو شدم توی این پست چن تا توصیه گذاشتم در همین مورد:

اگر خواستید بهشون انیمه معرفی کنید بهتره با اون دسته انیمه هایی شروع کنین که معمولا همه ازشون استقبال می کنن (مثلا یه چیزایی مثل شهر اشباح)، اگه یه انیمه ای معرفی کنید که به سلیقه ی خاصی می خوده ممکنه یهو خوششون نیاد و همون اول کار دل زده بشن. انیمه های خاک بر سری دار رو هم که اصلا.

جلوشون هم کلا بهتره از اصطلاحات عجیب ژاپنی جماعت استفاده نکنین. (من خودم یه دوستی داشتم حرف هاش زیرنویس می خواست.)این جوری بنده خدا نیومده گم می شه.

تا یادم نرفته اینو هم اضافه کنم که هی جلوشون دیالوگ های عمیق کاراکتر هایی مثل دازای استفاده نکنین. اگر مدام از این دیالوگا جلوشون بگیم حس می کنند که ما خودمون رو بهتر می دونیم و از اون مهم تر اینکه امکان داره عمق دیالوگ رو درک نکنند.چون برای فهمیدن نود درصد این دیالوگا لازمه که گویندش رو هم بشناسیم بدونیم چه گذشته ای داره.

در کل اینکه وقتی کسسی اوتاکو می شه رفتار اوتاکو های دیگه به نظرش خلاصه شده ی اوتاکو بودنه. ما باید همه ی چیزایی قشنگی که از انیمه ها یاد گرفتیم رو تو خودمون پیاده کنیم.

اگر وقتتون با خوندن این پست تلف شد من رو ببخشید، سوالی چیزی هم بود تو کامنتا در خدمتم.

بالاخره تموم شد! خیلی سخت بود....