قصر انیمه

Solo leveling یا تک رو این روز ها انیمه مورد علاقه خیلی از تازه اوتاکو های کم سن و سال شده که نه تنها خیلی رو بورسه بلکه تو مراسم کرانچی رول بهش جایزه بهترین انیمه سال و به کاراکتر اصلیش جایزه بهترین شخصیت سال رو هم دادن :|

چه خبره واقعا -.-

اول ببینیم اصلا Solo leveling چیست و درباره چیه. سولو لولینگ یک مانهوا (مانگا کره ای) نوشته چوگونگ هست، مردی 40 و اندی ساله که تنها اثرش هم همینه. این مانهوا قصه دنیایی رو روایت میکنه توش یه سری سولاخ باز میشن، همزمان یه سری آدم رندوم توانا بوَد هرکه شانس دار بوَد میشن یعنی قدرت های خفن پیدا میکنند. هر سوراخ یه مسیر یک طرفه به سمت یک هیولاست که این افراد باید برن شکستش بدن، ظرف چهار ساعت بیان بیرون و در بسته و صلوات!

اما اگه مردم قدرتمند که بهشون شکارچی میگن نرن توش دروازه دو طرفه میشه و هیولا میاد بیرون که خسارت بزنه به زمین و زمان ×_×

خب این از ساختار کلی داستان

اما شخصیت اصلی کیه، یک جوان خام، نــــــــــــوب و بی عرضه به نام سونگ جین‌وو (Sung Jinwoo)، یک کسی که نعمت مبارزه را شانسی دریافت کرده ولی رتبه اون E هست یعنی بی خاصیت ترین :| بالاترین رتبه ها هم S هستند که خب شانسشون خوب بوده ":) جین‌وو یک مادر مریض داره و برای درمانش نه میره درس بخونه کار دولتی گیر بیاره، نه میره کار فنی یاد بگیره بلکه میره شکارچی بشه ×-|

ماشالله انتخاب واقعا

خب شکارچیا در ازای پول از مردم محافظت میکردن ولی جین وو پنجاه تومنم بهش بدی از سرش زیاده -.- ایشون وارد یکی ازین سوراخ میشه، عین سگ های خراسان زوزه میکشه و کتک میخوره و حلوا حلوا میشه -.-

مرگ :|

خب، وقتی تو دانجن (سوراخ های رندوم) جا میمونه و تا آستانه ملاقات با عزائیل میره وسطش خداوند استوپ میزنه و ایشون چشم باز میکنه میبینه به درجه رفیع پلیر بودن نائل شده ^_^ اما درجه پلیر بودن چیه؟

یک فرد که شانسی قدرت گیرش اومده به عنوان شکارچی شناخته میشه اما رتبه اون (S,A,B,C,D,E) هرگز تغییر نمیکنه، هرچقدر هم هیولا بکشه یا بدنسازی بره همینی که هست. اما جین‌وو توانایی این رو بدست میاره که قدرت هاشو آپدیت کنه، مهارت جدید اضافه کنه و مثل یه بازی RPG (نقش آفرینی) مهارت هاشو با چند تا کلیک ارتقا بده.

خب این از داستانش ":)

انیمه این مانهوا رو استدیو ای-۱ پیکچرز (A-1 Pictures) تبدیل به انیمه کرده، استدیویی که با آثار معروفی مثل Sword Art Online (هنر شمشیر زنی آنلاین) و Your Lie in April (دروغ تی آپریل) میشناسیم. یعنی انیمه ای که تو ژانر ایسکای و رمانتیک خودشو ثابت کرده چون دیگه گنده لات ژانر ایسکای همون هنر شمشیر زنیه :|

خلاصه که انتخاب خوبی بوده و کارگردان Shunsuke Nakashige (شانسوکی ناکوشیگا) قبلا 5 قسمت Sword Art Online و 3 قسمت Darling in the Franxx رو کارگردانی کرده، همونطور که میدونید کارگردان ها قبلا انیماتور هم میتونستن باشن که ترقی میکنن، پس ایشون انیماتور سگ های بانگو مرد ارره ای هم بوده.

این از کارگردان که نسبتا خوبه، دیگه خود مانهوا چیز پیچیده ای نداره که داستان خاصی ازش دربیاد.

خلاصه این رزومه خوبی برای آقای کارگردان بود که تمام دو فصل رو دستش بگیره و اینقدر این انیمه سروصدا کرد، اینقدر مخاطب هاش بالا بود و فن بیسش ازش ادیت تو اینستاگرام و تیک تاک ساختن که پر بازدید ترین انیمه سال شد -.-

داستان آبکی و شخصیت آبکر تر

اوتاکو های جدید یا نو اوتاکو ها، یعنی بچه های 13-14 ساله که تازه با دنیای انیمه آشنا شدن، اصلی ترین مخاطبای سولو لولینگ هستن. Solo leveling زیر مجموعه ژانری به اسم " ایسکای" هست. ژانری که توش شخصیت همیشه بی عرزه در دنیای واقعی، به هر طریقی حالا یا جادو یا مرگ وارد دنیای فانتزی میشه که اون جا یک شخص برگزیده با قدرت های خیلی زیاده ":) تقریبا سالهاست که این فرمول تکراری باعث شده اوتاکو ها انگشت نقد به سوراخ انیمه ها فرو کنن و بگن بابا بسه دیگه -.-

حالا تفاوت Solo leveling با این فرمول اینکه دروازه ای تو دنیای واقعی باز میشه و بعضی مردم عادی که قدرت هایی پیدا میکنن در ازای پول میرن توش، شکار میکنن میان بیرون تا دروازه بسته بشه. خبری از تصادف و جهان دیگه نیست. جین وو هم همون اول قوی نیست و با انگیزه پول دارو برای ننش میره وارد داستان میشه. خب اولش خیلی خوب شروع میشه اما دقیقا بعد از مرگ جین وو و نصب شدن قابلیتش، داستان یه چیز چرت و پرت دم دستی میشه. شخصیت های فرعی محو میشن، تاجایی که اصن بهشون پرداخته نمیشه و جین وو پرومکس میشه سایتاما! یعنی یکی که همه هیولا هارو به سادگی شکست میده و هیچی جلو دارش نست. سر راهم دارو مامانشو میگیره و میشینن خونه تا نوبت به جزیره برسه. جزیره ای که دروازه باز شده داخلش توسط کسی بسته نمیشه و همه عین خر تو شکلات گیر کردن که شیخ جین وو میگه برید کنار برید کنار ×_×

همرو میکشه و درو میبنده :)

میشه گفت جین وو تموم شده و چیزی واسه مخاطب نداره جز اکشن و قدرت، تنها سوال انیمه این سیستم دانجن هاست که نمیدونیم توسط کی و چرا ساخته شده، و البته منشا قدرت جین وو :|

توی انیمه ها ما شخصیت های شکست ناپذیر زیاد داریم مثل لیوای، ساکاموتو، آلوکارد یا مادارا اصن! ولی موضوع شکست ناپذیر خلق کردن کاراکتر ها نیست، موضوع اینکه این شکست ناپذیر بودن چه تاثیری روی اونها، افکار و رفتارشون میذاره و منشا این قدرت چیه. بطور مثال کاراکتری با اتفاقات تلخ زندگیش قوی تر و قوی تر میشه و تصممیم میگیره به این تلخی پایان بده، یا کاراکتری دچار نفرین جاودانگی شده و دوست داره در یک نبرد با انسان ذاتا ضعیف تر کشته و رستگار بشه اما اینکه من یه شخصیت خلق کنم که رو هوا قوی بشه درحالی که هیچ هدف و زمینه ای نداره و نداشت جذابیت نداره.

همونطور که توی "سفر قهرمان" گفتم، کاراکتر یه مسیری رو تا تبدیل به افسانه شدن طی میکنه. شخصیت های دیگه اونرو تعریف میکنن یا به چالش میکشنش تا رشد کنه و جهان انیمه هم نقشی تو ساخته شدن اون داره.

مثلا تو انیمه attack on titan لیوای به خودی خودش هیچ چیز جز یه پسر بچه یتیم لب گور نبود، اما دنیای انیمه، کاراکتر های دیگه، گذشته نامعلوم و کنی (عموی خفنش) اون رو به این کاراکتر کراش زدنی تبدیل کردن. یا مثال های دیگه که شما بهتر از میدانید ^_^

Solo leveling هیچی جز قدرت زیاد Sung Jinwoo نداره!

علاقه گیمر ها به Solo leveling

اگه اهل بازی، مخصوصا بازی های نقش آفرینی مثل ویچر و دارک سولز باشید با سیستم ارتقای مهارت آشنا هستید. سیستمی که با پیشروی شما تو بازی بهتون امکان افزایش قدرت، سلاح، مهارت و شخصی سازی میده. همین قابلیت ها هیجان شما رو واسه ادامه دادن بیشتر میکنه، با خودتون میگید اوففف الان که قوی شدم میرم دوباره اون غوله رو کالباس میکنم ":))))

.

فضای Solo leveling هم بر اساس همین اپدیت کردن های جین وو میچرخه که با هر پیروزی میتونه قدرتش رو بیشتر کنه تا بازم پیروز بشه. اینکه تو این انیمه شانسی این اتفاق نمیافته و بر خلاف بقیه انیمه های ایسکای فرمول تکراری نداره باعث میشه جذاب تر بشه، اینکه کاراکتر اصلی ما هر سری قوی تر از سری قبل به سراغ هیولا های خوفناک تر میره اما آپدیت کردن عنصری نیست که تا آخر انیمه رو جذاب نگه داره پس یه سری قابلیت های دیگم با الهام از بازی های RPG داریم.

• چالش های روزانه که میتونه انجامشون بده تا لول آپ کنه و سطحش رو بالاتر ببره یا حتی آیتم کسب کنه
• لوت کردن (Loot System) که با شکست هر دشمن به شما قابلیت اینو میده که دار و ندارش رو بردارید. این مال و اموال میتونن آیتم های کمیاب، پول برای آپگرید مهارت ها و چیزایی مثل این باشن که هرکدم هم سطح بندی دارن
• درخت مهارت (Stats & Skill Tree) که باعث میشه بعد از هر مرحله جین وو بتونه وضعیت مهارت، قدرت ها و آیتم هاشو بررسی کنه
• داشتن قدرت خاص که برای جین وو میتونه قدرت "احضار سایه مرده ها" باشه. این قدرت مثل وقتیه که شما تو ابتدای بازی ها میتونید یه قدرت خاص برای شخصیتتون انتخاب کنید.
• سیستم دانجن ها که یه سیستم کاملا آشنا که تو بازی های نقش آفرینی شما وقتی واردشون میشید باید تو یه زمان مشخص یه سری کار انجام بدید یا Boss fight اون دانجن رو بکشید.
• سیستم شخصی سازی جین وو کمکش میکنه عین کلاس بندی کاراکتر های ویدئو گیم هی بین حالت هایی مثل (حجومی،تاکتیکی یا احضار گر) جابجا بشه و بتونه عین ما که این سیستم رو میبینیم اونم تو یه صفحه معلق رو هوا ببینتش

این شباهت مخصوصا وقتی که اومدن انیمه با اوج درخشش بازی eldin ring همزمان شده بود روی مخاطب های گیم دوست اثر بذاره.

ادیت مارکتینگ!

یه چیزی من کشف کردم میخوام ببینم شمام تجربه کردین یا نه

تاحالا شده که تو اینستا یا پینترست دارید چرخ میزنید که یه دفعه یه ادیت از یه فیلم یا انیمه ببینید با آهنگ هایی که ترند شدن و با دیدنش ترغیب بشید کل اون سریال یا انیمه رو تماشا کنید اما وقتی دیدیدش با خودتون بگید " فقط همون قسمتش باحال بود :( "

بیاید براتون یه ویدئو تو کانال آپاراتمون گذاشتم از سولو تکرو

من اسم اینو گذاشتم edit marketing یعنی یه صحنه های جذاب اون انیمیشن رو با آهنگ های ترند وایرال کنیم تا هرمون لذت " دوپامین " مخاطب ها ترشح بشه و ترند بشیم ^_^. نکته اینکه داستان و شخصیت پردازی و تقریبا هیچی اینجا مهم نیست فقط شخصیت گیگاچد در کنار اکشن های پر زد و خورد داشته باید بقیش رو مردم با ادیت در میارن.

یک از دلایل دیده شدن این انیمه همین ادیت ها بودن که امروزه با گسترش شبکه های اجتماعی زیاد ترم شدن. مثلا من با همین شیوه تصمیم گرفتم انیمه helsing رو ببینم :|

تفاوت انیمه و مانهوا

.

مانهوای Solo leveling یه اثر کره ای ایه که طبقه متوسط کره جنوبی رو نشون میده، طبقه ای که درگیر بدبختی های زندگیه، درآمدش کمه و کار پیدا کردن سخت شده پس جین وو فقیر باید تن به هر کاری بده تا داروی مامانشو جور کنه اما جامعه بسیار سرد و بی روحه. وقتی یه استدیو ژاپنی میاد انیمه رو بسازه خیلی چیزا رو ژاپنیزه میکنه و فضای خانواده محور و خشن مانهوا تبدیل به یک انیمه شونن نوجوان محور میشه :)

ظاهرا مانهوای سولو لولینگ با استقبال خوبی مواجه شده و داستان عمیق تری حداقل نسبت به انیمش داره ولی انیمه اومد همشو ساده کرد تا هم در زمان صرقه جویی بشه هم عامه پسند تر بشه.

که خب موفقم شد -.-

همه چیز اکشن نیست!

ای اوتاکویی که تازه انیمه دیدن رو شروع کرد!

همه چیز اکشن نیست!

سلیقه تون رو تنبل نکنید بچه ها. درسته که انیمه یه سرگرمی محسوب میشه ولی سرگرمیه که توش چندین هنر مثل نویسندگی، گرافیک و انیمیشن سازی کنار هم کار میکنن تا در کنار سرگرم کردن یه پیامی رو منتقل کنند، حالا نه که مستقیم بیان بگن " و بلوالدین احسانا :| "ولی عین کتاب خوندن شما رو با یک دیدگاه و تفکر آشنا میکنن.

اکشن و هیجان باعث یه لذت موقت درون ما میشه که مفهوم درگیر کننده ای نداره مثل اکثر فیلمای آبکی امروزی که داستان خاصی ندارن و فقط کلی جلوه های ویژه کامبیوتری گذاشتن روی هم دیگه. مغز ما به مرور عادت میکنه به تنبل شدن، به جای کتاب چند خط فقط حوصله داریم بخونیم، به جای تحلیل فقط میخوایم سریع تهشو بفهمیم و این بی حوصلگی که به خاطر زندگی مدرن هم هست کم کم مارو راکد میکنه!

حال کردی :|

میخواستی بگی به من چه که انیمه ها به مرور سطحی و آبکی میشن ولی من ربطش دادم به زندگی واقعی ×_×

پس تفکر نقادانه داشته باشیم، اینستا گردی و راحت طلبی رو بذارید کنار و وقت ارزشمند محدود خود را صرف دیدن انیمه های حقی بکنید که مفاهیم عمیق داشته باشند ":] نه فقط بزن بزن -.-

مثل انیمه های ساتوشی کن، میازاکی و موشی شی :)

سیستم رای گیری کرانچی رول

در نهایت و ادامه صحبتم بگم که همین بچه های تازه اوتاکوی اکشن پسند هم رفتن تو کرانچی رول و به Solo leveling رای دادن که شد بهترین انیمه سال تا انگیزه ای بشه که این پست رو بنویسم. هدف ازین پست نه کوبیدن Solo leveling و سلیقه اوتاکو هاست بلکه اشاره کردن به اینکه به خاطر دیدن ریلز ها و ویدئو های کوتاه کم محتوا ذهنمون رو کم حوصله بار نیاریم. هر ریلز قشنگ یا هیجان انگیزی که میبینم یکم بهمون هرمون لذت میده اما خیلی زودگذره و ما به این تزریق کم عادت میکنیم تا جایی که بهتون بگم یه انیمه فوق خفن 24 قسمتی به اسم death note رو ببینید با خودتون میگید " اوفففف مشتی کی حوصله داره 24 قسمت ببینه -.- یا دربارش فکر کنه!"

سولو لولینگ انیمه بدی نیست اما انیمه های خیلی بهتر زیادی هستند که واسشون ادیت مارکتینگ یا تبلیغات زیاد نمیشه. بهشون فرصت بدید ":) شاید خوشتان آمد و محتوای حق مولایی را کشف کردید 🗿