قصر انیمه

بنظرتون ژاپن وقتی میخواست برای اولین بار تولید انیمیشن خودش رو شروع کنه و از دیزنی مستقل بشه تصورش رو می کرد که یه روز قراره همین انیمیشنشون حتی از خود دیزنی هم جلو بزنه و در حد جهانی محبوبیت پیدا کنه؟

فکر کن یه زمانی توی ژاپن یه نفر اگه خودش رو اوتاکو صدا میزد با حجم وسیعی از نفرت و ترد شدگی روبرو میشد و مردم از اینکه چنین افرادی توی جامعشون داشتن متاسف بودن اما حالا چی؟ نه تنها یه ژاپنی بلکه یه ایراتی مثل من و تو بدون هیچ اضطراب یا ترس از قضاوت شدن میایم خودمون رو به عنوان یه اوتاکو معرفی میکنیم

شما رو نمیدونم ولی اگه یه نفر از من بپرسه اوتاکو هستی بدون تردید میگم "اره من اوتاکوام" یا مثلا بپرسه انیمه میبینی؟ من جوابشو میدم(ﾉﾟｰﾟ)

به هر حال اکه افراطی در کار نباشه ضرری نمیرسونه:>

به هر حال بریم سر اصل موضوع "جهانی شدن انیمه"

انیمه چطوری تونست در سطح جهانی محبوب بشه به طوری که حتی یه روز بخصوصی رو برای جشن گرفتن چنین دستاوردی انتخواب کردند؟ جواب ساده ایه ولی بیاید راجبش صحبت کنیم

شایدم بیشتر ماها دیگه تا الان متوجه شده باشیم..انیمه طیف وسیعی از موضوعات مختلف داره .. فکر کن به نظرت چندتا از استودیوهای امریکایی میتونستن چنین ایده هایی به چنین موضوعاتی رو پرورش بدن؟ مثلا اتک ان تایتان که یه شاهکار تاریخیه بنظرتون توی این دنیا چند نفر میتونستن این جهان بینی ایسایاما رو داشته باشند تا چنین اثری رو خلق کنند؟ "و ما رو در این حد زجرکش کنه؟_-)))"

حالا خارج از موضوع بی انصافیه که درباره ماجراجویی های خارقالعاده ای که ما رو تا لبه صندلی نگه میداره چیزی نگیم... به نظرم حتی اگه اوتاکو وسواس تموم کردن انیمه رو توی یه روز نداشته باشه وقتی انیمه ای ماجراجویی های جذابی داشته باشه تا کله سحر میشینه انیمه رو میبینه و تا نفهمه اخرش چی میشه دست بردار نیست-_-🔪

روایت های عمیق شخصیتی

در واقع توی هر انیمه ای کاراکتر دنبال توسعه فردیه گرچه اوایل وقتی انیمه ها تازه داشتن جون میگرفتن کاراکترها اکثرا افرادی بودند که از لحاظ جسمی فوقالعاده قدرتمند هستند و شخصیت کاریزماتیک و عالی دارن ولی الان بیشتر به این نکته توجه میشه که کاراکتر بیشتر شبیه واقعیت خود ما باشه یعنی همون ادمی که داره مدام دور خودش میچرخه و برای رسیدن به هدفش با مانع هایی روبرو میشه که وسطاش ممکنه با شکست برخورد کنه ولی اخر سر دوباره روی پا وایمیسته و به مخاطب انگیزه میده

و ژانرهای متعددی که توی این پست سنپای کلی براش سنگه تموم گذاشت و همه اینها کافیه که اقشار جامعه از کودک ، نوجوون و جوونا جذب شاهکارهای ساخت ژاپن بشن یعنی "انیمه"

هدف روز جهانی انیمه اینه که مردم بفهمند انیمه فقط یه صنعت انیمیشن نیست ، بلکه انیمه یه هنره یه هنر برجسته=) زیاد از وضعیت اوتاکوهای ایرانی خبر ندارم ولی معمولا اوتاکوها به همایش ها و گردهمایی های مختلف میرن تا چنین روزی رو جشن بگیرن "تو چنین مواقعی ما بخت برگشته ایم🚶‍♀️" به نظر من خوبه که اوتاکوها با یه هزینه کم یا اصلا همینجوری برای مدتی دور همدیگه جمع بشند مثل بچه های قصر انیمه ... گرچه چت روممون گاهی اوقات محتواهاش میره کوچه علی چپ ولی وقتی بحث انیمه های مختلف پیش میاد شخصا به عنوان اوتاکو اونجا احساس تعلق میکنم

حالا سوال اینجا پیش میاد که ما چنین روزی رو مدیون چه کسایی هستیم؟🌱✨️

هایائو میازاکی نمونه ای از این ادماست که دنیای انیمه رو به معنای واقعی کلمه متحول کرد و هممون میشناسیمش. یکی از بنیانگذاران استودیو جیبلی ، شخصیتی که انیمه هاش مورد تحسین منتقدا قرار گرفته و به موقعیت های تجاری خوبی دست پیدا کرده. داستان سرایی میازاکی معمولا محیطیه و علاقمنده شخصیت پردازی های کاراکترهاش رو قوی و مستقل خلق کنه. تاثیری که میازاکی با انیمه هاش روی دیگران گذاشت باعث شد خیلیا تشویق بشن و با عناصری مشابه به دنبال ساخت چنین اثاری برن

حالا فکر تا اینجا اومدیم و راجب خدای مانگا چیزی نگیم..واقعا بد میشهXD دومین چهره اقای اوسامو تزوکا پدر انیمه و مانگاست.اقای اوسامو توی سبک های اساسی و تکنیک های داستان سرایی پیشگام بوده. اوسامو اومد شخصیت های رو خلق کرد و روایت های نمادینی رو به وجود اورد که زمینه رو برای نسل جدید که بتونن از ایشون الگو برداری کنند فراهم اورد و به جرعت میتونم بگم که اگه اوسامو تزوکا نبود دنیا انیمه الان کاملا متفاوت بود.

به هر حال تمام این محتوا رو تایپ کردم تا فقط این اخر سر یه چیزی رو بهتون بگم اونم اینه که روز جهانی انیمه رو به همتون تبریک میگم(／▽＼)♪