قصر انیمه

هممون میدونیم که سبک انیمه به مرور و بعد از الهاماتی که از آثار دیزنی قدیم گرفت، کم کم یه سری تغییراتی به خودش دید تا به این سبک خاص امروزی تبدیل شده و باعث شده خود دیزنی بره سراغ انیمه اصن ! تو طراحی کاراکتر های انیمه ظاهر شخصیت جزئی از هویت درونی اونه که باعث میشه رنگ ها و فرم های متنوعی داشته باشیم. چشم ها و موهای رنگی، لباس های متنوع و مدل مو های عجیب غریب که تو واقعیت با سشوار و تافت هم در نمیان.

اما کارکتر های دختر همیشه اینطوری بودن؟

چیتوگه:

کونیچیوا مینا ساننن ^^ های های چیتوگه دس :>>>
یوکاتاوااا ایندفعه زود اومدم XD
خیلی موضوع خوبی رو انتخاب کردی محمد @--@ چون کلا این طراحی اغراق آمیز بدن های زنان توی انیمه ها خیلی رایجه، یعنی نه تنها توی مانگا و انیمه های هنتای هست بلکه توی انیمه های و مانگاهای ژانر های دیگه هم این طراحی خیلی دیده میشه =---= (البته که نه همه ی انیمه ها مثل آثار استاد میازاکی♡💛)
به عنوان مثال مریم همین چند وقت پیش نقد انیمه/مانگای توموداچی گیم رو داخل این پست گذاشت و با اینکه این مانگا ژانرش روانشناختی و شوننه ولی طراحی های اغراق آمیز به شدت دیده میشه =--= و یک سوال دیگه که اینجا مطرح میشه اینه که آیا این طراحی ها توی انیمه/مانگاهای قدیم هم وجود داره یا فقط جدیدیا اینجورین؟؟ باید بگم رکب نخورید دوستان =))
بیاین یکم از نظر تاریخی بررسی کنیم طراحی این مدل بدن های زنان اتفاقا به دوران 1960_1970 برمیگرده توی این دوران طراحی های این بدن ها باب میشه که طبیعتا دلیلشم مشخصه جذب مخاطب بیشتر و جذابیت بصری. توی دهه 1980 و 1990 هم با افزایش رقابت همچنان این طراحی ها بیشتر و بیشتر میشدند و دوران اوجشون بود و میرسیم به سال 2000 به بعد، اگر بخوایم به انیمه های نسل جدید نگاه بکنیم بله با پیشرفت صنعت انیمه و بیشتر شدن طرفداران انیمه، قضاوت های زیادی هم به این مدل طراحی ها شد و انیمه های خیلی مختلفی هم هست که شخصیت های زن قوی و مستقل رو به تصویر کشیدند. البته این مدل طراحی های بدن حدس میزنم بلا استثنا توی همه آثار هنتای وجود داره و داشته ولی حتی توی بعضی از انیمه های نسل جدید هم این مدل طراحی ها دیده میشه ولی یکم واقع گرایانه و کمتر از قبل. حالا دلیل اینکه مانگاکاهای محترم میان بدن های اين چنينی رو طراحی می‌کنند چیه؟
مانگاکاها از این طراحی های اغراق آمیز به عنوان یک تکنیک هنری استفاده میکنند تا هم جذابیت بصری بیشتری داشته باشه هم اینکه مخاطب های بیشتری جذب کنند ولی این طراحی ها تاثیرات منفی زیادی از جمله تاثیرگذاری روی نگرش ها و انتظارات اجتماعی و فردی داره و خب چرا با اینکه یک تکنیک هنری تنها برای جذب مخاطب بیشتر هست انقدر برای بعضیا از جمله خودم رو مخه؟ =--= دلیلش مشخصه چون این طراحی ها با اینکه یک تکنیک هنری محسوب میشن ولی روی یک عده نر به اصطلاح مرد تاثیر های زیادی میزاره و زن ها رو به‌چشم ابزار جن*سی میبینند و باعث ایجاد تفکر غلط در رابطه با نقش زنان در جامعه میشه مخصوصا در آثار هنتای . من بیشتر به‌ نکات منفی این طراحی ها اشاره کردم البته راجب اکثریت صحبت کردم نه همه ی انیمه ها، ولی میگم خیلی جاها پیش میاد که مانگاکاها ایده کم میارن بعدش با خودشون میگن چیکار کنیم چیکار نکنیم بیایم طراحی شخصیت های مونث رو تا ناکجاآباد اغراق آمیز بکشیم :/
باز هم بگم که انیمه های خوبی هم پیدا میشن که با وجود این طراحی ها داستان و شخصیت پردازی و... خوبی دارن ولی خب از نظر من کم پیش میاد مثالشم که بالاتر گفتم توموداچی گیمه همه چی خفن شاهکار خالص ولی از این طراحی ها فراوان@--@

و بچه ها نظر من اینه که اگه این طراحی ها همچین تاثیرگذاری هایی نداشته باشه =--= و طراحی هاشون خیلی بیش از حد خیلی بیشتر از حد نشه واقعا میشه گفت یک نکته ی مثبته که توی بعضی از انیمه های جدید واقعا به خوبی از این تکنیک استفاده میشه و طراحی ها چون واقع گرایانه ترن بیشتر روی این تمرکز میشه که جذابیت و زیبایی اون کاراکتر رو به صورت نرمال نشون بدن که مثال همچین شخصیت هایی توی دنیای انیمه واقعا زیاده *---*

محمد:

با تشکر از چیتوگه چان که چراغ اول رو روشن کرد":)

این موضوع رو نازی پیشنهاد داد و بنظرم خوبه که دربارش یه سری شفاف سازی بشه. کلا طراحی کاراکتر تو انیمه دیگه یه امضای متمایز و جهانی شده ولی همونطور که چیتوگه گفت این تکنیک هنری و اینا برای مانگاکاها یه جور سبک شده که من اصن درکش نمیکنم.

چه هنری تو اینه آخه :/

واقعا همچین شاخه و سبکی در طول تاریخ اروپا هم بوده و هست و اسم و دسته بندی هایی هم داره مثلا سبک برهنه، سبک مست×حجن و سبک طبیعت گرایی و نمیدونم چی و چی ولی من حس میکنم هوس های شخصی شونو سبک سازی کردن -.-

چیتوگه:

پس آریگاتو از نازی سان بابت همچین ایده ی خوبی :>>> سنپای به چیز خیلی خوبی اشاره کردی اتفاقا من همین چند مدت پیش یک فیلم ژاپنی دیده بودم که یک فیلم عاشقانه ی کاملا عادی بود ولی شخصیت اصلیش مانگاکای آثار هنتای بود و خب اینجوری بود که کارهاش به فروش نمیرفت و یک نفر ازش پرسید چرا همچنان داری از این سبک مانگاها میکشی؟ گفت من طراحی بدن های زنانه رو دوست دارم :----: و به نظر من هم بله هوس های شخصی هم میتونه توی همچین طراحی هایی دخیل باشه،

محمد:

آره والا، همش میگن هنر و سبک و اسمای قلمبه میذارن روش ولی همش حس پنهان کاری داره 🤔 تو سامورایی چامپلو هم یه جاییش با این مسئله شوخی میکرد و شخصیت دختر(فو) تحت تاثیر یه هنرمند قرار میگیره که بدهی داشته و بهش میگفتن منحرف بعد طرف بهش گفت مدل من شو و ازش خواست یه بخشی از لباسش رو دربیاره، میگفت اینطوری جذاب تر و هنری تره.

اما از لحاظ تاریخی من یه گشتی زدم و فهمیدم کی اولین بار این فرم و طراحی های بی پرده رو وارد مانگا کرده.

کیوشی ناگای (Kiyoshi Nagai) که اسم مستعارش گو ناگای هستش متولد ۱۹۴۵ که با خودش کلا 5 تا برادر بودن. خانواده سیبیل پروری داشتن :/ از بچگی تحت تاثیر اوسامو تزوکا و یکی دیگه مانگاکا شدن رو دوست داشت و بعد مرگ پدرش رفتن توکیو، اونجا اسهال مرگباری گرفت و باخودش عهد بست قبل مرگ یه مانگا بنویسه. نمیدونم مگه ازین قضیه آدم میمیره ؟!

خلاصه زنده موند و با اینکه ننش خیلی مخالف این مانگا بازی ها بود با حمایت دآوشش کارشو شروع کرد، حتی مامانش به ناشر ها میگفت مانگا بچه منو رد کنید از خر شیطون بیاد پایین ولی آخرش شونن ساندی (شونن یک شنبه ؟!) کارشو قبلو کرد، مدرسه رو ول کرد و سال 1965 رفت استدیو ایشیمونوری Ishinomor

تا یه مدت فقط مانگا کوتاه کمدی میساخته ولی یه بار ازش خواستن یه اثر بلند بسازه و اونم Harenchi Gakuen رو ساخت،اولین مانگای شهوانیت مدرن و شخصیت های کم لباس و همه دروداف و اصن یه وعضی -.- در مقایسه با الان یه چیز معمولیه ولی 1968 غوغا کرد رسما. شونن جامپ بیشتر یه ملیون نسخه فروش داشت و کلی فیلم و لایو اکشن ازش ساختن ازون ور والدین و انجمن ها اینقدر مخالف بودن که نذاشتن بعضی جاها مانگا پخش بشه، خود ناگای رو هم به منحرف پلشت انگل اجتماع معرفی کردن. آخرش ناگای پایان داستان هارنچی گاکوئن رو تغییر داد که توش همه شخصیت ها توسط انجمن اولیا مربیان میمیرن :/

البته ناگای انگار کارای گنده تو شاخه های دیگم کرده که منبع الهام خیلی از انیمه های معروف و فیلمای هالیوودی شده.

به اونا میشه تو یه پست دیگه پرداخت ولی بعد ها هم تو 1973 یه مانگای دیگه به اسم Cutey Honey ساخت که اولین در نوع خودش بود، شخصیت اول زن توی ژانر شونن و دختران جادویی، بعد قدرت دختره چی بود؟

لباس هاش در میومد قدرتش زیاد میشد :/

تو مغزش چی میگذشت این بشر؟

آریسا:

درود بر قصر نشینان بزرگوار:>

راجب حرف چیتوگه کاملا موافقم! واقعگرایی طراحی کاراکترا توی انیمه قطعا یه نکته مثبته! اگه کل ویژوال انیمه ها به همین سبک های اغراق امیز بانوان انیمه ای بود ، الان هممون میتونستیم رسما موفقیت استودیوی شاهکاری مثل جیبلی رو انکار کنیم...

شخصیت های زن توی انیمه های جیبلی یه نمونه کاملا بارز از طراحی واقعگرایانه در انیمه هست.

شخصیت هایی که اغلب روی تعبیر چهره هاشون ، رفتار و حالات چهرشون ابراز میشن نه جذابیت های اغراق امیز جنسی.

و میشه نتیجه کرفت که بیشترین بیننده ها از واقعگرایی کاراکترها لذت میبرند..پس چرا هنوز این روند همچنان ادامه داره؟میشه گفت انیمه هایی هستند که دارن کلیشه های ویژوال دخترای انیمه ای رو زیر پا میزارن ولی این عده فقط نسبت به قبل بیشتر شده و به طور کلی هنوز روند طراحی های دخترا توی بیشتر انیمه ها همینیه که هست.

در واقع این روند اینقدر ادامه پیدا کرده که این نوع طراحی تبدیل به نشونه بصری توی انیمه ها ، بخصوص هارام و شونن شده و مانگاکاها خوره اینن که مخاطب های این دسته از انیمه ها رو با همین روش فن سرویس کنند.

جالبه که بدونید این طراحی اغراق امیز فقط توی این انیمه ها باقی نمیمونه و دخترا و زنان جوان ژاپنی تا به الان دست به عمل های جراحی خطرناک زیادی زدن که بتونند نمونه ای از معیار غیر واقعی زیبایی در انیمه ها باشند.

آلیس

سلامممممممممم... انقد بچه ها حرفه ای نظر دادن روم نمیشه حرف بزنم وای'-'

خب ببینین،،، از نظر من مشکل بعضی موجودات مذکر در جامعه خودمونن.. اینو همین دیروز که رفیقم برای اینکه حرصمو در بیاره رفت یه گیگابایت محتوای هنتای جوجو برام فرستاد دیدم... ینی یه انیمه این چیزا هم نداشته باشه اینا فرو میکنن توش... خب این استدیو ها هم وقتی میبینن مردم اینطوری دوس دارن و برای جذب مخاطب و بیشتر شدن سود فقط لازمه چهار تا هندونه اضافه کنن به طرف خب معلومه میزنن منم بودم میزدم... کلا منظورم اینه مردم دوس دارن اینطور چیزی رو اینا هم میگن ایول چرا که نه.... تا تقاضا باشه این چرت و پرت ها هست...

حس میکنم حرفم اصلا از محتوا خارج شد و به دسته چرت و پرت رفت

محمد:

نه اتفاقا نظر بجایی دادی و دمت گرم که اومدی، مخاطب محتوایی وقتی وجود داره عین یه فرصته که همیشه بهت چشمک میزنه، مثل مخاطب چیزای مبتذل تو اینستاگرام یا همین مخاطب کاراکتر های اغراق آمیز تو انیمه.

درواقع چیزای تحریک آمیز چون با ذات و فطرت انسان گره خوردن همیشه مخاطب داشتن، واسه همینه که میگن باید جلوی نفس رو گرفت و ازین چیزا نگاه نکرد چون ذهن رو خیلی مشغول میکنه و نمیذاره تمرکز کنید.

تو یه انیمه به اسم Bokutachi no Remake هم شخصیت اصلی وقتی سرگروه طراحی بازی میشه به تازه کار ها همین توصیه رو میکنه که اینطوری طراحی کنید مخاطب خوشش میاد و اونا باتعجب نگاه میکنن که این چه وعضیه -.-

اما تداوم این طراحی ها چه اثری داره میذاره ؟

چیتوگه:

در راستای حرف آریسا و بقیه ی بچه ها اینو اضافه کنم که تاثیرات این طراحی ها شاید در نگاه سطحی اینطور به نظر برسه که باشه ما فقط برای فروش و جذب مخاطب میایم از این سبک استفاده میکنیم ولی این طراحی ها متاسفانه همون طور که قبل تر هم گفتم از سال های 1960 شروع شده و توی انیمه های قدیمی تر هم به شدت زیاده، از تاثیرگذاری هاش که آریسا هم بیان کرد متاسفانه همین استاندارد های زیبایی فراطبیعی و فضایی برای زنانه =--= بله قطعا این طراحی ها روی فرهنگ های کشور های خارجی انچنان تاثیری نداره ولی توی ژاپن که مهد انیمه و مرکز مانگاست این طراحی ها روی فرهنگ و اجتماع تاثیر میزارند و یک جورهایی میشه گفت بازتابی از استاندارد های زیبایی زنان هست و خب باعث میشه بین خانوم ها کمبود اعتماد به نفس رواج بیشتری پیدا کنه و منجر به رژیم های سخت ومیکاپ های سنگین و چیزای خطرناک دیگه بشه :(

کیوتاکا

خب خب خب.....دیر رسیدم-_-

ببنید دوستان قصر نشین و کسانی که دارید ای پست رو میخونید....

همونطور که بقیه گفتن...طراحی اغراق امیز در واقع یه حور تبلیغه برای فروش بیشتر و از اونجایی که ذات انسان به این چیزا گره خورده پس طبیعیه که اینقدر فروش داشته باشه...

همین گو ناگای که این چیزا رو شروع کرد یه ایده ساده بود فقط و بعدش که دیدن عه...این چیزا خوب فروش داره ها...زدن تو کارش...

نمونش اگه تو یوتیوب گشته باشید و ویدیوش براتون اومده باشه....چنل نات هانیه که انمیشین سازیه و ۱ ماه و خورده‌ای از آپلود ویدیو اولش می‌گذره...این یوتیوب رو ترکوند...حالا چجوری؟توی تامنیل زده بود اولین ویدیومه(کمک) و جوری ویو و ساب گرفت که همه میگفتن الکیه و هیت میدادن و بعضیا حمایت‌.الان ۹ کا ساب داره-_- و ویدیوش ۱۵۶ هزار ویو گرفته-_-

....بعد از این ماجرا یوتیوب پر از تامینل های این اولین ویدیومه شد:/

یعنی من هر جا میرفتم یکی بود که زده باشه:

این اولین ویدیومه....از هانیه ایده گرفتم و طرف ۱۰ تا ویدیو گذاشته این میاد میگه اولین ویدیومه://

بیش از حد از محدوده خارج شدیم-_-

حالا ربطش به این طراحی ‌ها چیه؟اون بالا گفتم-_-

به دلیل فروش بالا...یعنی یه جورایی تقصیر جامعس...

اکه جامعه بیاد به این چیزا خیلی بهایی نده ممکنه این سبک ها به مرور زمان محو بشن و چیزای بهتری جاشون رو بگیره..

البته...البته...این نکته رو بگم که یکی از دلایلی که میتونه دلیل زیاد شدن علاقه به این چیزا و کشیدن و فروشش باشه....استرس و اضطراب و ناراحتی‌های دیکه باشه.....پس در نتیجه طرف میاد واسه خودش همیچن چیزی می‌کشه تا مغزش دوپامین ترشح کنه و با خودش میگه:خب من خوشم اومد...ممکنه بقیه هم خوششون بیاد..پس می‌فروشیم...و اینگونه نقاشی یک انسان بدبخت پر از اظطراب میشه کلید فروش زیاد همچین چیزایی با این طراحی....

حالا....جدا از خود انیمه و داستان مزخرفی که داخلش میزارن......درآمد اصلی از اکشن فیگور و این چیزاس@-@

طرف انیمه رو ندیدم میره بازار میگه واو....خوشمان امد:/.....همینو من خریدارمم@-@

بابا با این حجم از ریش سیبیل برو شمشیر گاتس بخر به جا این فیگورها آغراق آمیز-_-

البته البته البته..

من نمیگم این چیزا بده@-@.

بزارید توضیح بدم

اینجور طراحی‌ها برای انیمه مثل ادویه میمونه....کم و به مقدار لازم مشکلی نداره و غذا که همون انیمه ما باشه رو خوشمزه میکنه...مثل یه سری فیلما

اما

اکه بیش از حد استفاده بشه میشه بیش از حد آغراق آمیز و ذهن نسل‌های بعد رو تخریب میکنه

من نمیگم اغراق بده برای داستان بیشتر باید روی شخصیت کاراکتر و داستانش کار کرد تا طراحی....ولی همچین چیزی به مقدار کم و لازم....

آریسا:

دیگه به "این اولین ویدیو منه" به شدت الرژی دارم =/

پس با این حرف کیوتاکا میتونیم به این نتیجه برسیم که "اوتیسم فانتزی" توی انیمه خیلی پررنگه

اوتیسم فانتزی یعنی نمایش جذابیت جنسی در قالب یه چیز فانتزی و تخییلی یا حتی هنری:>

اوتیسم فانتزی بیشتر برای اینکه تحریک باشه یه جور برانگیختن حس زیبایی شناسی درون مخاطب انیمه هست که کمکشون میکنه توی یه محیط امن این حس رو تجربه کنن ولی متسفانه گاهی اوقات اینقدر اغراق امیز میشه که اون اوتاکو از دنیا بی خبر یادش میره هیچ کدوم از اینها قرار نیست واقعیت داشته باشه^^🔪

راجب تاثیرات طراحی انیمه روی استانداردهای زیبایی ژاپن چیتوکه به اندازه کافی راجبش صحبت کرد ولی نظرتون راجب مثال ثایین چیه؟

ایدلاشون اکثرا شبیه عروسک و کاسپلیر از بس که جیگرن ولی دلم میخواد میزان کرم و ارایش و عمل های جراحیشون رو بدونم در حالی که رنگ پوست و خیلی از ویژگی های ظاهری ژاپنی ها با همه اینها در تضاده

محمد:

دنبال یه اصطلاح درست حسابی برای این کار بودم که آریسا گفت ":)

فانتزی سازی توی ذهن مخاطب

چیزی که تو انیمه خیلی بیشتر از سینماست، تو بازی ها هم پیدا میشه اما به مرور کمتر شده

همونطورکه بچه ها گفتن این مثلا طراحی هنرمندانه (ノへ￣、) در درجه اول خراب کردن همون کاراکتر دختره که مخاطب به جای شخصیت پردازی و توانایی واقعیش فقط واسه لذت جویی نگاش میکنه و اغلب انتظارات از یه شخصیت مرد تو اون داستان بیشتره که همه رو نجات بده.

• تو درجه دوم با اینکه ژاپن نمایش چیزای ناجور رو ممنوع کرده ولی همین لب مرز حرکت کردن های مانگاکا ها باعث فانتزی سازی برای مخاطب میشه، دیگه شما لای وان پیس رو باز کن میبینی چه وعضیه :/ با وجود کاراکتر های خوبی هم که داره حواس ها همه جای دیگست. مخاطبینی که دجار فانتزی گرایی میشن از واقعیت دور میشن، تو ارتباطات به مشکل میخورن و منزوی یه گوشی با کراششون چت میکنن -.-
• درجه سوم تغییر استاندارد های زیبایی که بچه ها گفتن ":) تقریبا تصور اغلب ما از مردم ژاپن با انیمه هاش گره خورده و وقتی چهره هاشون رو میبینیم با اینکه اونام آدمن و مثل مان ولی تو ذوقمون میخوره و حس میکنیم زشتن -.- خب زشت نیستن ولی اون تصویر سازیه اینقدر فانتزی و بالاست که این شکسته شدن تصویر ذهنی اذیتمون میکنه. حالا ببین اون جوان ناآگاه چقدر میره عمل میکنه که به این استاندارد کارتونی برسه !

خوشبختانه تو این دوره این کاراکتر ها کمرنگ تر شدن و دیگه فقط کارگردان های کار درستی مثل میازاکی و ساتوشی کن مرحوم رو با آثار واقعی نمیشناسن، همین انیمه هایی که اخیر اومده دارن ازین اغراق گرایی فاصله میگیرن ":)

دم همه بچه هایی که شرکت کردن گرم وجای کسایی که نبودن خالی ":) دفعه بعدی بیاین حتما

حالا نوبت بچه ها تو کامنت هاست ":) نظرتونو بگید ⭐✨⭐

.

.

تا اوتاکو تاکی دیگر بدرود